Ο Κώστας Ρεούσης μπεκροπίνει κάπου στην παλιά Λευκωσία,
καλοκαίρι 2019
ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ
στον Γεράσιμο Λυκιαρδόπουλο
«Όταν έρθουν τα φοινικόπτερα», είπες.
Κι έμεινα να βλέπω τις παντέρημες αλυκές
Ενός τόπου που δεν αξίζει στους ανθρώπους.
Δεκαετίες ξέμπαρκος
Διψώ για θάλασσα, και για ’κείνο
Το νησί από τα χρόνια του παιδιού που υπήρξα.
Σαπίζω στις αλληγορίες
Ενός άνυδρου
Και χέρσου λιμανιού.
Κώστας Ρεούσης
Λευκωσία, Σάββατο 15 Αυγούστου 2020
 |
Ο ποιητής Κώστας Ρεούσης σ’ ένα
καφενείο της παλιάς Λευκωσίας εν ώρα υπηρεσίας, Μάιος 2012
ΟΣΙΡΙΣ
Ο Κώστας ο
Φονιάς
Παιδί μιας
Αγρινιώτισσας
Κι ενός
Μεσαορίτη
Ξεκίνησε
Το χάραμα το
Φως να πα να
Συναντήσει
Στο γράμμα
Το παράγγελμα
Και τ’ όνομα
Γεννήτορας
Κάποια φωνή
Γυναίκας μιαρής
Δε γύρισε
Μονάχα τη
Χαράκωσε
Τον λένε
Παντελή
Λευκωσία, Κυριακή Της
Πεντηκοστής, 4 Ιουνίου 2017
Από την ανέκδοτη και σε
εξέλιξη, ποιητική συλλογή, του Κώστα Ρεούση, «Ξεκούρδιστος Λυγμός» [άχαροι
στίχοι].
|
 |
ΜΟΝΟ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
Τσακιρισμένος ένα πρωινό
Μες στο νεκροταφείο των εχθρών
Μπήκα στον τάφο τους νεκρός
Συντρίβοντας την πίστη των
Προτεσταντών κι άλλων
Πολλών αιρετικών
Μ’ έναν κασμά δίχως καρπό
Και με το κόκαλο το ελληνικό
Σκότωσα εκ νέου έναν
λοχαγό
Λευκωσία,
Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017
Από την ανέκδοτη και σε
εξέλιξη, ποιητική συλλογή, του Κώστα Ρεούση, «Ξεκούρδιστος Λυγμός» [άχαροι
στίχοι].
|
 |
Ο Κώστας Ρεούσης στο καφενείο
«Πρόζακ», στη Λευκωσία, το Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017, 18:42… ακριβώς &
ακριβός, φωτογραφία Χάρης Παναγιώτου
ΣΚΗΝΗ ΔΩΜΑΤΙΟΥ
Η κουρτίνα του
μπάνιου
Έγνεψε του
ψηφιδωτού αστερία
Απ’ τ’ ανατολικό
του ύπνου
Να βλεφαριάσει το
ξεπαρθένεμα
Της
αγριοτριανταφυλλιάς
Καθώς
συνουσιάζονταν
Στο βορεινό βλέμμα
του φοίνικα
Με την ανακατωσούρα
των μποφόρ
Την αγριότητα του
ξεμαλλιάσματος
Ενός νεκρού Απρίλη
Λευκωσία, Πέμπτη, 6 Απριλίου
2017
Από την ανέκδοτη και σε
εξέλιξη, ποιητική συλλογή, του Κώστα Ρεούση, «Ξεκούρδιστος Λυγμός» [άχαροι
στίχοι].
|
 |
Ο Κώστας Ρεούσης στο καφενείο
«Πρόζακ», στη Λευκωσία, το Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017, 18:45… ακριβώς &
ακριβός, φωτογραφία Χάρης Παναγιώτου
Το εικονοστάσι της Ρήνας
Η συκιά φυλλώνεται
Τ’ αντικρύ
Το καντήλι
Της μάνας μου
Αστράφτει
Το έαρ
Με φυτίλι μελίσσι
Σε μπρούντζο
Μιας φλόγας
Καρβουνάκι
Καπνίζει
Κοχύλι
Θυμιατό και λυχνάρι
Σπονδή
Στο σταυρό της
ελιάς
Λευκωσία, Σάββατο, 1η Απριλίου
2017
Από την ανέκδοτη και σε
εξέλιξη, ποιητική συλλογή, του Κώστα Ρεούση, «Ξεκούρδιστος Λυγμός» [άχαροι
στίχοι].
|
 |
Ο προπάτορας του ποιητή,
Χριστόδουλος -του παπά Θανάση Χριστοδούλου- Παπαθανασίου, από την/τον Τύμβου/Τύμβο
της Μεσαορίας, επαρχία Λευκωσίας, νήσος Κύπρος, Ελλάς· στην Ιερά Μεγίστη Μονή
Βατοπαι(ε)δίου στο Άγιον Όρος, το Κύριο Πάσχα του 1991 (Ευαγγελισμός Της
Θεοτόκου, 25.03, & Ανάσταση Του Κυρίου, 07.04), φωτογραφία ο εγγονός…
Κώστας Ρεούσης
Σμπαράλια
στον Γιώργο Τριλλίδη
Δέκατη Ώρα
ήττα ψυχής κουρέλι
κυρίευε
το λιγοστό του
σώμα
ενώ ο χρόνος αρμός
έσβηνε την αντοχή
μες σε σακούλες
σκουπιδιών
βημάτιζε περιττός
την ακεραιότητα
χρέους
αριθμού
έρωτα κι
αγάπης
πλυσταριό
(η σισύφεια σφαίρα
εισέρχεται
ή
μια χαρακιά
στις φλέβες
παλεύει
ανίκανη
να εκπληρώσει)
κομμάτιασε χρόνια φυλακισμένος τόσα τον άνθρωπο που
μακέλευε αιώνες τη βιαιότητα της σκέψης άρρωστος ανήκεστος αδάμαστος καταρρέων
οργανισμός ανόργανου ήχου πεισματικά ιστοριολογούσε τον αντίλογο της αδιαφορίας
των βλοσυρών δικαίως βλεμμάτων
Ενδέκατη
Ώρα
η φάρσα
του καταραμένου
νυχοκόπτη
παραμόνευε
την ημέρα του
ακονίσματος
αίφνης τα μπρούμυτα
στην άσφαλτο
κι ένα πόδι
στο γύψο
απ’ το χειρότερο
η ζωή του με τη
συνέχεια
(μπαστούνι μια και το
νεύρο
στην εσωτερική αριστερή
του πέλματος ρωγμή
απροειδοποίητα
σφάζει τη στιγμή
παραγγέλνει λεπίδα
κι έρχεται
από τη χώρα των
Ανδαλουσιανών)
κατάψυξε την καρδιά εσώτερα του παράλληλου κόσμου που ζει
στα όνειρα των μουσουλμάνων κι εκείνου του σύμπας της βασιλικής έως
αυτοκρατορικής σειράς σκευάζοντας τον υπόκαυστο
θαλαμίσκο σ’ ένα αόρατο στατικό έργο να θωρεί τη Θάλασσα του Οχότσκ απ’ τα
νησάκια του Χοκάιντο με τη χριστιανική ορθόδοξη πίστη ν’ αλαργεύει σ’ ασφάλεια
αστακού το σεισμικό ρειν που εντεταλμένα υπηρετεί ή ζει στο νησί
Δωδέκατη
Ώρα
τότε ή πότε
που
έμπλεξε
εκείνο
το ιερό ποτέ
με
το ανοσιούργημα
που
είναι
εκείνη
η κοινή γυνή
(ζυγίζει
μες στην ταπείνωση
την άκρα
την εκκωφαντική
ογδόη
την των
χορδών
το διαπασών)
κάλπασε τη διαβίβαση ενώ ζηλοφθονώντας αδίστακτα στη
στρέβλωση του ακριβές μνημονικού εκκινούσαν οι σχεδιασμοί των μιαρών παράσιτες
βοσκούσαν οι παραπλανημένες κακόβουλες προθέσεις των πολυλογούδων εριφισσών μες
στη βιασύνη που θριαμβολογεί εριστικά την ανισόρροπη νευρωτικά αιμομιξία των
σπασμένων υδραυλικών της εποχής ενός κωλοχανείου ή κερχανά μιας λοκαντιέρας
τέλος…
Σημείωση
Στην «Ενδέκατη Ώρα», τρίτη στροφή κέντρο, οι δύο λέξεις με κυρτά
γράμματα/στοιχεία, υπόκαυστο θαλαμίσκο,
είναι από το ποίημα του Δημήτρη Καλοκύρη, «Θάλασσα της Ηρεμίας» και την
ποιητική συλλογή «Χρώματα του υγρού ζώου», εκδόσεις ύψιλον/βιβλία, Αθήνα, 1990,
σελ. 46, τρίτη στροφή αριστερά έκτος στίχος.
|
 |
Στην «Ίλη Πεδίου Βολής Αρμάτων Λιτόχωρου»
(νομός Πιερίας, Μακεδονία, Ελλάς), τον Ιούλιο του 1972. Από τ’ αριστερά,
διακρίνονται: ψηλά όρθιοι στο άρμα ο ξάδελφος Αντώνιος Κ. Α. Αντωνίου & ο
αδελφός Χριστόδουλος Α. Ει. Παπαθανασίου· στη μέση καθιστός στο άρμα με τη
λευκή σαλιάρα ο ποιητής· χαμηλά όρθιοι στο άρμα η ξαδέλφη Παρθενία-Δόμνα Κ. Α.
Αντωνίου & ο θείος Κωνσταντίνος Α. Π. Αντωνίου (αδελφός της μάνας του Κώστα
Ρεούση-Παπαθανασίου), φωτογραφία Αθανάσιος Χ. Α. Παπαθανασίου
ΧΑΛΥΒΔΙΝΗ ΨΥΧΗ
στον υστγο ΤΘ (ε.α.)
Κωνσταντίνο Α. Π. Αντωνίου
Είν’ η νυχτιά
Που συναντά
Η μέρα
Μ’ αίματα
Να σταλάζει η…
Είν’ η καρδιά
Που καιροφυλακτεί
Η προδοσία
Μ’ αινίγματα
Να ντροπιάζει η…
Είν’ η οργή
Που ταμπουρώνει
Η ευχή
Μ’ αιμασιές
Να σφαδάζει η…
Είν’ η φορά
Που αγρινεύει*
Η φοινικιά
Μ’ άρματα
Να δοξάζει η…
Λευκωσία, Τρίτη, 24 Ιανουαρίου
2017
*αγρινεύει˂αγρινεύω˂αγρινό
Από την ανέκδοτη και σε
εξέλιξη, ποιητική συλλογή, του Κώστα Ρεούση, «Ξεκούρδιστος Λυγμός» [άχαροι στίχοι].
|
 |
Ο Κώστας Ρεούσης απαγγέλλει
ορθός, στο πρώτο λογοτεχνικό (;) φεστιβάλ «Σαρδάμ», στο Παλιό Ξυδάδικο,
Λεμεσός, στις 12 Οκτωβρίου 2013, 22:09… ακριβώς & ακριβός, φωτογραφία
Γιάννης Ζελιαναίος ή Γιώτα Παναγιώτου
Δύο ακαριαία ποιήματα κι ένα τραγούδι
ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ
Είναι
Το έψιλον
Ορθό
Ένα ωμέγα
Ανάσκελο
Λευκωσία, Παρασκευή, 13
Ιανουαρίου 2017
ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ 2
Με γράμματα
Ελληνικά
Μπορείς να
Πλάσεις
Κόσμο
Λευκωσία, Παρασκευή, 13
Ιανουαρίου 2017
ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ 11-ΤΡΑΓΟΥΔΙ
στον Δημήτρη Πασχάλη
Μια ψηλοκάπουλη
φοράδα
Βολτάρει μες στο
μαγαζί
Κι όλοι οι μάγκες
οι ρεμπέτες
Την κάνουνε στο
τουμπεκί
Χρυσό χαλκά για
χαλινάρι
Φοράει στ’ όμορφο
αυτί
Χορεύει και
λικνίζεται
Τινάζει χαίτη και
μαλλί
Αχ! πρόσεχε λίγο
σεβνταλού
Σαν τα ματάκια σου
γυρνάς
Και μας την κάψεις
την καρδιά
Κι ύστερα τρέχεις
γι’ άλλα
Λευκωσία, Σάββατο, 14
Ιανουαρίου 2017
Από την ανέκδοτη και σε
εξέλιξη, ποιητική συλλογή, του Κώστα Ρεούση, «Ξεκούρδιστος Λυγμός» [άχαροι
στίχοι].
|
 |
Ο πατέρας του ποιητή τον Μάιο του
1990, στη Βιέννη (Αυστρία), στο lobby του ξενοδοχείου, «Hilton Vienna Plaza»,
όπου καταλύσανε με τον υιό του
ΔΗΜΟΤΙΚΟ
τὸν φριχτότατον ὃρκο
τὸ φρικτότερο σκότος
τὸ φριχτὸ παραμύθι:
Libertad
Νίκος Ἐγγονόπουλος
Ένα αρματολόπουλο
σεργιάνιζε
Μες στο καπετανάτο
του Μιχάλη
Κι ήταν η θέα άξια
Γερά ταμπουρωμένη
Μονάχα η καρδούλα
του
Μαράζωνε η μαύρη
Που αντικρύ ετήραγε
Το ερυθρό ασκέρι
Λευκωσία,
Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017
Το ποίημα δημοσιεύτηκε στη
διαδικτυακή επιθεώρηση ποιητικής τέχνης «Ποιείν», 17 Ιανουαρίου 2017, στη στήλη
«Τα Επίκαιρα».
|
 |
Ο Κώστας Ρεούσης, τον χειμώνα
του 1995, στο μπαρ «Αλμπατρός» της κεντρικής Ηλιούπολης του νομού Αττικής,
Ελλάς, φορώντας στο δεξί χέρι και στον
παράμεσο την ασημένια βέρα του και στον ωτίτη (μικρό δάχτυλο) το ασημένιο δαχτυλίδι
με τ’ άνθια -χαμένα, φευ, και τα δυο- κρατά στη χούφτα του τσακμάκι κι έτοιμος
είναι ν’ ανάψει τον «Άσσο Σκέτο Κασετίνα» του, φωτογραφία η πρώτη του και
καθαρή γυναίκα του. Ο μαλάκας ο ποιητής την «έχασε» (της έδωσε πάτημα να
φύγει).
Δύο ποιήματα… απ’ την αρχή του
χρόνου
στον Κύρο Παπαβασιλείου
ΓΙΟΥΣΟΥΡΟΥΜ
Σταλάζει
Ο αγκώνας
Στην μπάρα
Ρευστή μια ψυχή
Φουρτουνιάζει
Περονιάζει
Το αίμα
Στη νύχτα
Υγρή μια αφή
Αγκαλιάζει
Αδειάζει
Το γράμμα
Στη λέξη
Ψυχρή μια γυναίκα
Ουρλιάζει
Αράζει
Ο ποιητής
Στην κρεμάλα
Νεκρή μια καρδιά
Αναγκάζει
Λευκωσία, Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου
2017, 21:45
ΓΙΟΥΣΟΥΡΟΥΜ 2
Ο αγκώνας
Μια ψυχή
Φουρτουνιάζει
Στην μπάρα σταλάζει
Ρευστή
Το αίμα
Μια αφή
Αγκαλιάζει
Στη νύχτα
περονιάζει
Υγρή
Το γράμμα
Μια γυναίκα
Ουρλιάζει
Στη λέξη αδειάζει
Ψυχρή
Ο ποιητής
Μια καρδιά
Αναγκάζει
Στην κρεμάλα αράζει
Νεκρή
Λευκωσία, Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου
2017, 21:55
Από την ανέκδοτη και σε
εξέλιξη, ποιητική συλλογή, του Κώστα Ρεούση, «Ξεκούρδιστος Λυγμός» [άχαροι
στίχοι].
|
 |
|
Ο Κώστας Ρεούσης (δεξιά) με τον
φίλο του, μουσικό της τζαζ και βιρτουόζο ντράμερ, Ιωάννη Βαφέα (αριστερά), στη «Φωτοδό»
στην παλιά Λευκωσία, στις 18 Μαρτίου 2016 (εκδήλωση για τα 20 χρόνια από τον
θάνατο του Οδυσσέα Ελύτη), 21: 51… ακριβώς & ακριβοί, φωτογραφία αγνώστου
Πέντε ποιήματα… προς το τέλος
του χρόνου
ΑΠΟΣΤΑΓΜΑ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ
στον Γιώργο Χαριτωνίδη
Σκονισμένες
ανορθογραφίες
Ενός χειμερινού
κολυμβητή
Αθέατα
συρματοπλέγματα
Τσιμπούν το βλέμμα
Καθώς το ποίημα
Με συντονισμένες απλωτές
Οδηγεί την τέφρα
στη
Μνημονική αμνησία
του καιρού
Λευκωσία, Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου
2016
MANTIS RELIGIOZA
μνήμη Γιάννη Ενταφιανού
Απόψε η μπάρα
χηρεύει
Αίφνης ο λόγος
άχαρος
Εξακολουθητικά
Το αποκρουστικό
Χλευάζει
Λευκωσία, Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου
2016
ΠΕΡΙΠΛΑΝΩΜΕΝΟΣ ΣΑΒΒΑΤΟ ΝΥΧΤΑ
Χωρίς σκοπό
Να περπατώ
Τα βρόμικα
Στενά
Της Χώρας
Παραμονεύοντας
Σ’ ασύμπτωτη
Γωνιά
Το ποίημα π’
Αγκομαχώ ν’
αποτυπώσω
Μίας πουτάνας
Πατσουλί
Πιάτσα παγίδα
προσευχή
Το ξεδοντιάρικο
χαμόγελο
Αρπαχτικά καλώντας
άγρα
Ανταμοιβή το χάλι
το
Ρεμάλι το
Παρτάλι της
Ζωής θανάτου
αντικαθρέφτισμα
Να αναπνέω είμαι
Λευκωσία, Κυριακή, 6 Νοεμβρίου
2016
ΣΥΝΤΑΓΗ Μ’ ΕΝΑΝ ΧΕΙΜΩΝΑ
στον Νίκο Σταμπάκη
Οι φακές ολιγώρησαν
Αγκαλιάζοντας
Τα σωσίβια
Καρότα μίας όξινης
Βροχής κρεμμυδιών
Τα φύλλα δάφνης
Προορίζονταν
Στην αλχημεία της
βράσης
Ενός κουταλιού
Σούπας ασημένιου
Οι ελιές Καλαμών
Περήφανες
αναχώρησαν
Μες στην ανέξοδη
Κρίση της
κατανάλωσης
Αλεσμένων ψυχών
Δυο αυγά έσπερναν
Το φόβο στο τηγάνι
Της απέραντης
τρομοκρατίας
Ενός βιασμένου
ελαιόκαρπου
Προσχεδιασμένου
καλοκαιριού
Τόνοι αλατοπίπερο
Ράντισαν
Τη μυστική βάφτιση
Των πρώιμων
Εσπεριδοειδών
Λευκωσία, Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου
2016
ΠΕΡΙΔΙΝΗΣΗ ΣΤΟ ΛΥΚΑΥΓΕΣ
Ανώνυμο πρωινό
Σχεδόν κωφάλαλο
Αρχειοθετούσε τη
συνέχεια
Των σημειώσεων που
Θριάμβευαν στη
νύχτα
Εκτελούσε τις ώρες
Μες σε καπνό από
Χασίς έτσι φορές
Συντρόφευε μία
Πορεία στο νεκρό
Πελεκούσε αξύριστο
Άγαρμπα χειροποίητα
Τυπογραφικά
στοιχεία
Αλιευμένα με
πυροφάνι
Απ’ τον κρατήρα του
γέλιου
Γελοίο πρωινό
Σχεδόν αόμματο
Οδηγούσε το δείκτη
Των τοπωνυμίων που
Φυλλορροούσαν στη
μέρα
Λευκωσία, Παρασκευή, 25
Νοεμβρίου 2016
Από την ανέκδοτη και σε
εξέλιξη, ποιητική συλλογή, του Κώστα Ρεούση, «Ξεκούρδιστος Λυγμός» [άχαροι στίχοι].
|
