Μεταφράσεις 7

Το εξώφυλλο του 7^ου τεύχους της επιθεώρησης ποίησης, «Cuaderno Ático», με έδρα τη Μαδρίτη, Ισπανία

(http://www.revistacuadernoatico.com/2016/11/20/llega-el-numero-7-de-cuaderno-atico/)

DOS POEMAS

(Nota y versión de Mario Domínguez Parra)

Costas Reúsis (Constantinos A. I. Papazanasíu) nació el 27 de julio

de 1970 en Atenas, Grecia. Es autor de los libros Camaleón, Atenas, 1995; Feuille Volante

de irreal atrevimiento, ediciones Τυφλόμυγα, 2008; El cráter de mi risa,

ediciones Φαρφουλάς, 2009; Quilla (poemas 1993-1997), ediciones Φαρ-

φουλάς, 2012; Narikaté, una mujer que no existió, ediciones Φαρφουλάς,

2013, «Escritura oblicua», 11; Oda del fulminado hombre pararrayos,

ediciones Ενδυμίων, junio 2014, (issuu.com/basilislaliotis/docs/re

ousis/1); Un hacha se asienta sobre la garganta de la mujer abrecartas

(73+14+3 poemas sky high), ediciones Φαρφουλάς, 2015.

Algunos de sus poemas han sido traducidos al castellano y al italiano

por Mario Domínguez Parra y Crescenzio Sangiglio respectivamente.

Participó en el XII Festival Internacional de Poesía Cosmopoética 2015,

en Córdoba (España).

Estos poemas forman parte de la traducción de Mario Domínguez Parra «La

irrealidad submarina: selección de su obra poética (1993-2015)», de Costas

Reúsis, de próxima aparición en ediciones de «La Isla de Siltolá» (Sevilla, España).

ΧΑΜΑΛΗΣ

Στην κούρασή του

οικώντας την

πλάτη γύρισα στον ήλιο

κραταιός πράγματι μάντρωσε

σε μία υγρή εξουσία προς

Θεού ό,τι μία απλή λέξη

είναι ο πανικός.

ESTIBADOR

Habitando

en su cansancio le

volví la espalda al sol

potente de verdad tapió

en un húmedo poder por

Dios todo lo que en un vocablo simple

es pánico.

*

ΟΝΟΥ ΑΝΑΒΑΣΗ

ένα ορθοπεδικό παπουτσάκι βαδίζει τη μόρφωσή του καμαρωτό ζωντανό

ανακαλύπτει οτιδήποτε η πληγή ενός ανθρωποειδούς παράγει χάνοντας

λάδια κλάνοντας εξατμίσεις διακορεύοντας χώνες κυματιστές ενώσεις

νεύρων το σαμάρι ξεζεύεται την πτήση εκτελώντας μεταφορές ένα τουρκικό

λουτρό ένας αθέατος δερβίσης μία ντουζιέρα υπό κατασκευή μια εκδρομή

μανικού σεξ κι ό,τι πιο άγουρο αντιμιλούν στο βάρβαρο ένα λιβάδι ντυμένο

την άνοιξη αγωνίζεται ν’ ανασάνει στην επικράτεια ενός θανατικού ό,τι

κρυμμένο επαναφέρει μία γαϊδουρινή σύναξη σύνταξη υποδημάτων

εκστρατείας προσωπιδοφόρες μπουλντόζες μπαζώνουν τη μνήμη του φοίνικα

συντρίβοντας την ύπαρξη εκείνου που φανερώθηκε με τη μορφή αλίμονο

ανθρώπου ο οδηγός του τρακτέρ εκσφενδονίσθηκε τη ροή της απόλυτης

χρείας ο ρουκέτας σχεδίασε εκ νέου το χρώμα του κόσμου σερβίροντας το

αίνιγμα του ρόμβου ένα σχήμα έρχεται ν’ ανατρέψει τον αιώνα της

καλπάζουσας εξυπνάδας στην αναρχία της εύδρομης προέλασης μία

αριστοκρατική μορφή γυναίκας νεκροκοιτά την παρακμή του πλούτου

αναδυόμενα συμπλέγματα ωθούν το μικρόκοσμο βίο τους στη

συμπαντική αλχημεία της νύχτας κυριαρχώντας το σκουλήκι σκουλαρίκι

ονειρομαγειρεύει κάτι

ASCENSO DEL ASNO

un zapatito ortopédico recorre su educación ufano vivo descubre lo que

la herida de un antropoide produce perdiendo aceites pedorreando

volatilizaciones desvirgando embudos onduladas uniones de nervios

la albarda desunce el vuelo realizando traslados un baño turco un

invisible derviche una ducha en construcción una excursión de sexo

demente y todo lo más verde replican a lo bárbaro un prado vestido de

primavera lucha por respirar en el territorio nacional de un mortal todo

lo oculto restablece una asamblea asinina pensión de los calzados de la

expedición enmascarados bulldozers lanzan escombros a la memoria de

la palmera destrozando la existencia de aquél que se apareció con la

forma ¡pobre! de un ser humano el conductor del tractor arrojó el flujo

de la absoluta necesidad el cohete planeó desde el comienzo el color del

mundo sirviendo el enigma del rombo un esquema llega para volver del

revés el siglo de la galopante sagacidad 1en la anarquía del crucero

avance una forma aristocrática de mujer muertemira la mengua de la

riqueza emergentes complejos impulsan la vida microcosmos en la

alquimia universal de la noche dominando el helminto pendiente

oniricocina algo

1 Las palabras en cursiva pertenecen al poema «El íntegro señor Aléxandros», de Nikos

Karusos (1926–1990), en concreto a su libro Sima cubierta de maleza (1974). (Nota del

autor).

Μεταφράσεις 6

Joker edizioni, Novi Ligure (Piemonte-Provincia di Alessandria), Italia, 2014

Μεταφράσεις: Ιταλικά (Crescenzio Sangiglio)

Meridiana quiete

Vento venne propagando

clamore di mito nordico vicino

alla nuca ad ascoltare

lo stroscio del corpo

nell’oscillazione o meno

tra un mantello di seta

e un fermaglio dorato.

Ησυχία μεσημεριού

Άνεμος ήρθε αφήνοντας

ιαχή από μύθο βόρειο κοντά

στο σβέρκο ν’ ακούει τον

παφλασμό του σώματος σαν

έφτανε δεν έφτανε η

ταλάντωση μεταξύ ενός μεταξένιου

μανδύα και μιας χρυσής πόρπης.

Il cama del leonte e l’infelice parentesi di un indeclinabile

Si sparpagliò colorandosi

il sangue la sera cenere s’infilò

dentro e cominciò ad annaffiare

urlo d’animale a sputar morte

mentre gli artigli il cacciatore gli estirpava

per una collana di cortigiana

un che di arancione nella

tolleranza era lì di nuovo nella

pantomima e indicava e diceva

e rimaneva insieme a quelle

reliquie (che) sono sempre orgasmiche.

Το χαμαί του λέοντα κι ατυχής παρένθεση ενός άκλιτου

Σκόρπισε παίρνοντας χρώμα

το αίμα η τέφρα της μπήκε

εντός κι άρχισε ποτίζοντας

ουρλιαχτό ζώου να φτύνει θάνατο

καθώς τα νύχια του ’βγαζε κυνηγός

για περιδέραιο εταίρας

κάτι το πορτοκαλί στην

παντομίμα κι έδειχνε κι έλεγε

κι έμεινε μ’ αυτά τα

λείψανα (που) είναι πάντα οργασμικά.

Camaleonte

La testa di giovanni tagliata sopra

vassoio di plastica accarezzo

il volto afferro con

le iridescenze

l’anima rutta

multicolore vomito diffonde

porta untume

nelle ascelle nel

fondo il giardino

è rete metallica non oliata

una ex orientale

ed ora puttana

striscia col tacco schiodato

cercando il suo specchietto.

Χαμαιλέων

Το κεφάλι του ιωάννου κομμένο σε

δίσκο πλαστικό χαϊδεύω

το πρόσωπο με

τους ιριδισμούς αρπάζω

η ψυχή ρεύεται

ξερατό πολύχρωμο απλώνει

γλίτσα φέρνει

στις μασχάλες στο

βάθος ο κήπος

είναι σομιέ αλάδωτο

μια πρώην ανατολική

και νυν πουτάνα

έρπει με ξεπρόκωτο

τακούνι να ’βρει το καθρεφτάκι της.

Ragazzaccio

Dormi e dammi un cinturino

di quelli che

per anni estati stringono

i tuoi ditini

dentro il rogo

l’impalatura mia

dolcezza fa parte

della rappresentazione ti

sveglierò accoltellando

il dietro del

tuo corpo non aver

paura è una prova e

vedendo il tuo

labbrettino sudato mi si rizza.

Τσογλάνι

Κοιμήσου και δώσε μου ένα λουράκι

απ’ αυτά που

χρόνια καλοκαίρια σφίγγουν

τα δαχτυλάκια σου

μες στην πυρά

ο ανασκολοπισμός γλυκιά

μου είναι μέρος

της παράστασης θα

σε ξυπνήσω μαχαιρώνοντας

το πίσω το

κορμί σου μη

φοβηθείς προβάρω και

το χειλάκι σου

ιδρωμένο καυλώνω να το βλέπω.

The info poem¹

Ho imprigionato la natura dentro un vaso

da fiori mi curo di te le dico

ho fame combatti mi risponde

con quell’indicibile

che detta alla tua mano

il che il

così il solo

non scrivere null’altro

tranne alzando una colorata

bandiera d’occasione nella malattia

della città succhiata

cercar il momento quando

smetterai di saper leggere

dischiudendo la conoscenza del primigenio.

1) In inglese nel testo originale.

The info poem

Έχω φυλακίσει τη φύση σε μια γλάστρα

σε προσέχω της λέω

πεινάω παλεύεις μ’ αποκρίνεται

μ’ εκείνο τ’ άρρητο

που υπαγορεύει στο χέρι

σου το τι το

έτσι το μόνο να

μη γράψεις άλλο τίποτα

εκτός σηκώνοντας μία σημαία

ευκαιρίας έγχρωμη στης πόλης

την αρρώστια ρουφηγμένη ν’

αναζητάς τη στιγμή που

θα πάψεις να ξέρεις γράμματα

ανοίγοντας τη γνώση του πρωτόγονου.

Δημοσιεύτηκαν στο συλλογικό τόμο, «Uva di Cipro, antologia della giovane poesia greco-cipriota», cura e traduzione dal greco di Crescenzio Sangiglio, Joker edizioni, 2014. Τα ποιήματα είναι από τη συλλογή, «Καρίνα», [ποιήματα 1993-1997], εκδ. Φαρφουλάς, Αθήνα, 2012.

Μεταφράσεις 5

Joker edizioni, Novi Ligure (Piemonte-Provincia di Alessandria), Italia, 2014

Μεταφράσεις: Ιταλικά (Crescenzio Sangiglio)

soste nell’infinito di una settimana

la confusione della farfalla penetra nella veglia di una reiterata tempesta mantenendo i connotati di una ragazza bruna vestita di nero ciò che non le è stato consentito si spoglia della inaccessibilità offrendo una recente pena alla sala chirurgica della comparsa del vuoto novello modo plagale secondo parasemanticamente tracciando nuovo firmamento immaginoso coito di frazionisti vaganti abbaiando l’universo aggiorna encèlado segnalatore del genere sempre sventolando dischioda la carne offre pellegrinaggio al minimo prezzo quello del florifero digiuno comportamenti umani senza commento apprestano la discesa nell’Ade sudario ritorna con le mani impacciatamente nascoste in tasche fantasmatiche la morte è stata giudicata la vita obbedisce nell’anticamera di una simile situazione le scommesse pagano l’assoluta antropofagìa corsa di cavalli l’amore viene trafitto nei nostri paraggi

σταθμεύσεις στο ατέρμονο μιας εβδομάδας

η σύγχυση της πεταλούδας εισχωρεί στην αγρύπνια μια επαναλαμβανόμενης καταιγίδας διατηρώντας τα χαρακτηριστικά μιας μελαχρινής μαυροφόρας κόρης ό, τι δεν της έχει επιτραπεί γδύνεται το άβατο προσφέροντας νωπό πόνο στον χειρουργείο της εμφάνισης του καινού κενού ήχος πλάγιος δεύτερος παρασημαντικά χαράζοντας νέο στερέωμα ευφάνταστη συνεύρεση αδέσποτων φραξιονιστών αλυχτώντας το σύμπαν ξημερώνει τον εγκέλαδο σηματωρό του είδους πάντα κυματίζοντας αποκαθηλώνει τη σάρκα προσφέροντας προσκύνημα μ’ ελάχιστο παράβολο αυτό της ανθοφόρας νηστείας ασχολίαστες ανθρώπινες συμπεριφορές προετοιμάζουν την κάθοδο στον Άδη σάβανο επιστρέφει με τα χέρια σε τσέπες φαντασματικές αμήχανα κρυμμένα ο θάνατος έχει κριθεί η ζωή υπακούει στον αντιθάλαμο μιας τέτοιας κατάστασης τα στοιχήματα κληρώνουν την απόλυτη ανθρωποφαγική ιπποδρομία η αγάπη σουβλίζεται στα μέρη μας

cantiere di fantasmi eretici

la discordia interviene centrando vespai alla fondazione dell’utopia di una colonia un gruppo di individui sospetti trasporta l’empietà celeste comportamenti collettivi osservano la vanità il trivio trasmette facendo le corna accampando in una società surrealista dove la morte ahimè ha potere un silenzio ciarliero continua a trascinarsi nel ridicolo del corridoio deserto un pavone maschio gela sul punto di esplodere come un cocomero scòppola celestamente domando il sembiante nell’incubo delle visioni censurate barbari cantici bizantini ostracizzano l’umiltà della sapienza della sabbia proseguendo la sanguinaria predica del sultanato dei crociati o quando la scriminatura del peperone è in balia della tramontana con impronte scannando la sterminante indolenza del bigliettaio grondante di sudore

γιαπί αιρετικών φαντασμάτων

η διχόνοια επεμβαίνει κεντράροντας σφηκοφωλιές στην ίδρυση της ουτοπίας αποικίας ομάδα ύποπτων υποκειμένων μεταφέρει το ανοσιούργημα συλλογικές ουράνιες συμπεριφορές παρατηρούν το μάταιο το τρίστρατο εκπέμπει φασκελώνοντας στρατοπεδεύοντας σε μια υπερπραγματική κοινωνία όπου ο θάνατος φευ έχει εξουσία μια φλύαρη σιωπή συνεχίζει να σέρνεται στο γελοίο του κενού διαδρόμου ένα αρσενικό παγόνι παγώνει έτοιμο να σκάσει σαν καρπούζι καρπαζιά γαληνοδαμάζοντας την όψη στον εφιάλτη των λογοκριμένων οραμάτων βάρβαρες βυζαντινές υμνωδίες εξοστρακίζουν την ταπεινότητα της σοφίας της άμμου συνεχίζοντας το αιμοσταγές κήρυγμα του σουλτανάτου των σταυροφόρων ή όταν η χωρίστρα της πιπεριάς γίνεται του βοριά κλωτσοσκούφι  σφάζοντας μ’ αποτυπώματα την εξοντωτική νωθρότητα του ιδρωμένου εισπράκτορα

la geometria dei numeri dispari

insensibilmente Narikaté incontrò Karina all’estrema isola della terra dei Pelasgi con lo sguardo umido salutavano l’assenza di Arignòta una mano provvide acchè fossero fossili le cose che il mare aveva rigettato l’arancia ascoltò la luna scolpendo amaranti dalla penisola della Karpassìa d’un tratto l’acqua come regina lungilucente ondeggiando le Muse abbandonate sulle salmastre ghiandole delle lacrime  trasgredirono il trasloco annullando le visioni di liberteutonici amorosamente dilette surrealisticamente filtrate accarezzando il sonno di Anactorìa penetrano nell’inaccessibile

η γεωμετρία των περιττών αριθμών

ανεπαίσθητα η Ναρικατέ συνάντησε την Καρίνα στο έσχατο νησί της γης των Πελασγών με το βλέμμα υγρό χαιρετούσαν την απουσία της Αριγνώτας ένα χέρι φρόντισε ό, τι ξεβράστηκε να είναι απολιθώματα το πορτοκάλι αφουγκράστηκε τη σελήνη σκαλίζοντας αμάραντους απ’ τη χερσόνησο της Καρπασίας αίφνης το νερό ως άνασσα τηλαυγής τις Μούσες κυματίζοντας στους αρμυρούς αδένες των δακρύων αφιγμένες είεν αθέτησαν τη μετοίκηση ακυρώνοντας τους οραματισμούς ελευθεροτεκτόνων ερωτικά αγαπημένες υπερπραγματικά διυλισμένες θωπεύοντας τον ύπνο της Ανακτορίας εισέρχονται στο άβατο

Δημοσιεύτηκαν στο συλλογικό τόμο, «Uva di Cipro, antologia della giovane poesia greco-cipriota», cura e traduzione dal greco di Crescenzio Sangiglio, Joker edizioni, 2014. Τα ποιήματα είναι από τη συλλογή, «Ο κρατήρας του γέλιου μου», εκδ. Φαρφουλάς, Αθήνα, 2009.